จะรู้คุณค่าของอะไร . . . ในสักอย่าง
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . เสียมันไป

จะรู้เวลา . . . ของดอกไม้บาน
ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม . . . อยู่อย่างนั้น

จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ . . . มันมีค่า
ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา . . . ในสักวัน

จะรู้ถึงความในใจ . . . ของกันและกัน
ก็ต่อเมื่อเราได้พูด . . . มันออกไป

จะรู้ว่าอะไร . . . ที่เรียกว่าคิดถึง
ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง . . . มีใครสักคน

จะรู้ความหมายในคำรัก . . . สักหน
ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน . . . ทำให้หวั่นไหว

จะรู้ว่าค่ำคืนนี้ . . . คงไม่เงียบเหงา
ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า . . . ได้มีโอกาสบอกไป

จะรู้ว่าเป็น "เธอ" เท่านั้น ... ที่ฉันมีให้
ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง... ที่เขียนอะไรลงไป
จะมีแต่ภาพเธอในใจ... ที่เกิดขึ้นมา

การที่เราไดรักใครสัก 1 คน

มันอาจจะทำให้เรารู้สึกดีใจกับเสียใจก็ได้

แต่ถ้าเราดูแลรักษา"ความรัก" ความมรักมันก็จะตอบสนองเราอย่างไม่คาดดิด

แต่ถ้าเราไม่ดูแลรักษา"ความรัก" มันนี้แหละจะทำให้เราเสียใจที่สุดในชีวิตก็ได้

ถ้ามันเป็นอย่างนั้นเราก็ควรจะหยุดเวลาของคำว่ารักไว้เพียงแค่นี้

เพื่อจะให้เค้าคนนั้นเดินออกไปเจอสิ่งที่ดีกว่า

เราอย่าไปทำลายจิตใจเค้าอีกเลย เราควรทำใจ

เราต้องให้"นาฬิกามันตาย" เพื่อที่จะได้หยุดเวลาไว้

เพื่อจะได้จดจำสิ่งดีดีที่เรา 2 คน เคยมีความรู้สึกดีดีต่อกัน

และมันจำอยู่ในจัยของเราตลอดเวลา

"ยังเก็บรักนั้น...อยู่ในหัวใจ

เธอจะรู้ไหมฉันยังคงพร่ำเพ้อ"

และในตอนนี้ "นาฬิกาของผมก็ยังตายอยู่"

"เพราะว่ายังไม่มีเงินซื้อนาฬิกาใหม่อ่ะ"

[ฮาวันล่ะนิดจิตแจ่มใส]

ต๋งหมงเหมียวขื่อ -

เพ่ๆ เอาหี หนู ม๊ะ




กริช หนุ่มรูปงาม มีเมียเป็นชาว ดอย วันนึง ต้องขึ้นดอยพร้อมเมีย


\"บอก แล้ว ให้เอา หี หนู ไม่เชื่อ\"
(เอาหินหนุน)


ระหว่างทาง กำลังขึ้นดอย เมียก็อุทาน บอกว่า



\"เด๋ว เพ่ ๆ เอาหี หนู ม๊ะ\"



กริช ก็กำลังขับรถขึ้นดอย รู้สึกว่า ไม่ใช่เวลา ก็ตอบไม่ว่า



\"ไม่เอา\"



กริชขับรถได้อีกสักพัก เมียก็ อุทาน อีกว่า



\"เด๋ว เพ่ ๆ เอาหี หนู นะ\"



กริช ก็เริ่มรำคาญ ก็ตอบ ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ \"ไม่เอา\" อีกครั้ง



พอถึงจุดหมาย เมียก็ บอกกริชด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น



\"เพ่ ๆ เอาหี หนู น่อย\"



กริช ก็ตอบไปด้วย ความรำคาญ \"กูไม่เอา\"



เมีย ก็ งง ว่า ทำไม ทั้ง ๆ ที่งบอกให้เอา หิน หนุนล้อรถแค่นี้ แล้ว ผัวต้อง
โกรธ



สักพัก รถของกริชเกิดไหล ตามแรงโน้มถ่วงของโลก เมียก็ตอบด้วยความกระหยิ่ม ยิ้ม
ย่อง